7 Nisan 2015 Salı

Yalnız ölenler için

Bir susam tanesiydik,içimiz kırıldı
Kırıldı da parçalarımız en masum günlerde kaldı.

Sevemedik bir daha geceleri;
En güzel sohbetler geçmişte kaldı.

Çalmadı bir daha kapılarımız;
Çünkü,bütün dostlar toprağın altında kaldı.

Yerine gelmedi hiç bir dilegimiz;
O heyecan dolu hevesler kursağımızda kaldı.

Kalbimiz açılmadı bir başkasına daha;
içinde yeri doldurulamaz bir boşluk kaldı.

Gerek kalmazdı belki tanımadıgımız insanlarla saatlerce konuşmaya;
Kulağımız bir dost sesine hasret kaldı.

Beraber içilen gecelerin yerinde;
Bir daha asla aynı tadı veremeyecek kadehler kaldı.

Başımız alıp da gidemedik bir türlü;
Aklımız hep o hasretle özlenen günlerde kaldı.

Hiç yorum yok: