İçerenköyde eczane aradığımız günü hatırlarsın

Yazlık hüznü diye bir şey var

akşamüstlerinin hafif rüzgarlı güzel sokakları da bunu bilir

Bende de biraz vardı ama sana hiç göstermedim, 

Zira Eskimiş yaz günlerini özlemiş gibiyim.

Çiçeklerle boyuyordum odamızı

Ten renginle doyuyordum süte ve bilimum süt ürününe

O kadar saydamdın ki görünüyordu içtiğin su

Genzinden midene dökülürken

Bense tüm bunlar oluyorken 

Her şeye biraz daha az tahammül ediyordum

Normali unutuyor, bazı güzel yaradılış özelliklerimin 

Kötü getirilerini sana yansıtıyordum;

Ne de olsa iki aşıktan ziyade uydu olmuştuk birbirimize

Ama ben sana hiç ayak basmadım.

Karambolde kültür sanat

uzun yazın son güzeli kabuğundan çıkamadı, öldü
şimdi tüm kahverengi sehpa üstlerine iz bırakacak fincanlar
umarım kimseden çok büyük ahlar almadın,
üstüne çökecek bulutların ardından
renkli çamaşırların da biyolojik silah diye kayda geçer;
yıkanması beklenmez
Bu çarşaf yeterince uzun birleştirmek gerekmez.
sıkılırsan fotoğrafı hatırla hani şu mahçup,
olumsuzluk eki gibi yanında durduğum.
Yıldız yeni kaydı henüz soğumamıştır uzanma
Bu gece ay gibi üzerine yansıyacağım
Suyunu evcilleştir, kudurma.
Bu duvara yazı yazmak yasak değil, günahtır
dün adaya at geldi, murattır.

mart 2013

var-oluş varoştu. her şeyi sonradan gördük
kanuna karşı gelmekten bahsedeceksek hepimiz,
insan doğup yalnız öldük.
her şeyin bir müşterisi varken yalnız nefes almak ücretsizdi
bu sebeple teker teker sigaraya başladık.
hedeflerin bu kadar kolay ulaşılabilir olması bize dehşet veriyor,
hepimizi çılgına çeviriyordu.
mütemadiyen susuyorduk,
duşakabinlerde ağlıyorduk.